Funkcjonalna diagnostyka i terapia pacjenta z zaburzeniami kontroli ruchu wyprostu i rotacji odcinka lędźwiowego kręgosłupa w opraciu o metodę Kinetic Control.

Funkcjonalna diagnostyka i terapia pacjenta z zaburzeniami kontroli ruchu wyprostu i rotacji odcinka lędźwiowego kręgosłupa w opraciu o metodę Kinetic Control.

Opublikowano admin

Bóle kręgosłupa są jedną z najczęstszych dolegliwości układu kostno-stawowego. Przynajmniej raz w życiu ból odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa odczuwa 60–85% populacji. Wielu autorów określa ten problem jako epidemię, a jej występowanie zyskało miano choroby cywilizacyjnej.Głównym czynnikiem wywołującym zespoły bólowe są mechaniczne przeciążenia, jakim jest poddawany kręgosłup.

Przyczyn można doszukiwać się w dynamicznie rozwijającej się cywilizacji, która prowadzi do przekształcania dotychczasowego trybu życia z aktywnego w coraz bardziej pasywny z wieloma udogodnieniami, brakiem ruchu, niewłaściwym odżywianiem, wywołując tym samym szereg niekorzystnych zjawisk, zarówno w sferze zdrowotnej, społecznej, jak i ekonomicznej.

Dane z piśmiennictwa pokazują, że u 90% chorych następuje poprawa w ciągu 3 miesięcy od wystąpienia dolegliwości, mimo to 75% ma co najmniej jeden nawrót dolegliwości w okresie pierwszych 3 lat, a u 72% po roku od jego wystąpienia ból nadal się utrzymuje. Postępowanie terapeutyczne w dolegliwościach bólowych kręgosłupa wymaga wdrożenia odpowiedniej diagnostyki i oceny, która będzie się opierała na dysfunkcji ruchowej pacjenta. Dzięki podejściu, jakie proponuje koncepcja Kinetic Control®, możliwe jest określenie:

  • płaszczyzny/kierunku ruchu, który wywołuje symptomy – w tym celu należy zastosować dynamiczne testy na ocenę kontroli nerwowo-mięśniowej konkretnego kierunku ruchu, np. zgięcie, wyprost, rotacja;

  • odpowiedniej sztywności odruchowej na poziomie jednego segmentu (np.L5-S1), za którą odpowiedzialne są mięśnie głębokie kontrolujące to połączenie – tutaj głównym narzędziem jest palpacja odpowiednich struktur i sprawdzenie aktywacji poszczególnych mięśni odpowiedzialnych za kontrolę translacji (ewentualną niestabilność);

  • zakresu kontrolowanego ruchu oraz efektywności utrzymywania pozycji statyczno-dynamicznych – na tym poziomie można posłużyć się specyficznymi testami mięśniowymi, które ocenią efektywność pracy mięśni jednostawowych w określonym przedziale. W terapii dysbalansu mięśniowego efektywność pracy tychże mięśni, a przede wszystkim ocena relacji „długości do napięcia” ma istotniejsze znaczenie niż sama jego siła;

  • ograniczenia ślizgu w stawie i rozciągliwości w tkance – na tym etapie można skorzystać z wielu technik, które oferują różne koncepcje pracy z pacjentem; głównym celem będzie zwiększenie bądź usunięcie restrykcji z tkanki kurczliwej i ewentualne przywrócenie ślizgu w stawie.

Nadrzędnym celem w leczeniu zespołów bólowych kręgosłupa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym jest umożliwienie pacjentowi pełnego powrotu do aktywności zawodowej, życia społecznego oraz zapobieganie kolejnym nawrotom.

W niniejszym artykule zaprezentowano postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne dotyczące zaburzeń kontroli ruchu wyprostu i rotacji kręgosłupa lędźwiowego.

Aby pobrać artykuł w formacie PDF – zostaw swój adres e-mail.

U pacjentki oceniono postawę globalnie i zauważono, poza problemami, na których skupiano się wcześniej, uznając je za priorytet, ze ustawienie miednicy i kręgosłupa lędźwiowego jest nieprawidłowe, co potwierdza dysbalans mięśniowy w obrębie obręczy biodrowej. Już wcześniej zauważono problemy pacjentki z kontrola osi kończyny dolnej testowanej, które doprowadziły do nierównowagi mięśniowej w obrębie stawu kolanowego i całej kończyny dolnej [3, 4, 10, 19, 21].

Podczas wykonywania testu ¼ przysiadu zaobserwowano przodopochylenie miednicy, a co za tym idzie – brak kontroli wyprostu odcinka lędźwiowego (zdj. 1). Świadczy to o dysbalansie polegającym na nieprawidłowej pracy mięśni skośnych brzucha, pośladkowych wielkich i średnich, które pozostają w wydłużeniu (zakres zewnętrzny) i nie są w stanie kontrolować optymalnego ustawienia miednicy w pozycji neutralnej.

Natomiast mięsień najszerszy grzbietu oraz mięsnie przednio-bocznej strony uda pozostają w tej pozycji w skróceniu (zakres wewnętrzny), co oznacza, ze również nie mogą pracować optymalnie, ograniczając w ten sposób fizjologiczny zakres ustawienia miednicy poza pozycja neutralna.

– See more at: http://www.fizjo-sport.pl/news/307/65/Bezplatny-artykul-z-fizjoterapii-Trening-kontroli-motorycznej-w-bocznym-przyparciu-rzepki-Opis-przypadku-Czesc-II-Kinetic-Control#sthash.V2yRl7X9.dpufU pacjentki oceniono postawę globalnie i zauważono, poza problemami, na których skupiano się wcześniej, uznając je za priorytet, ze ustawienie miednicy i kręgosłupa lędźwiowego jest nieprawidłowe, co potwierdza dysbalans mięśniowy w obrębie obręczy biodrowej. Już wcześniej zauważono problemy pacjentki z kontrola osi kończyny dolnej testowanej, które doprowadziły do nierównowagi mięśniowej w obrębie stawu kolanowego i całej kończyny dolnej [3, 4, 10, 19, 21].

Podczas wykonywania testu ¼ przysiadu zaobserwowano przodopochylenie miednicy, a co za tym idzie – brak kontroli wyprostu odcinka lędźwiowego (zdj. 1). Świadczy to o dysbalansie polegającym na nieprawidłowej pracy mięśni skośnych brzucha, pośladkowych wielkich i średnich, które pozostają w wydłużeniu (zakres zewnętrzny) i nie są w stanie kontrolować optymalnego ustawienia miednicy w pozycji neutralnej.

Natomiast mięsień najszerszy grzbietu oraz mięśnie przednio-bocznej strony uda pozostają w tej pozycji w skróceniu (zakres wewnętrzny), co oznacza, ze również nie mogą pracować optymalnie, ograniczając w ten sposób fizjologiczny zakres ustawienia miednicy poza pozycja neutralna.

Ponownie sięgamy do opisu przypadku pacjentki ze zdiagnozowanym bocznym przyparciem rzepki. Tym razem autorzy opracowania skupiają się na ocenie mięśni odpowiedzialnych za postawę oraz za prawidłowe ustawienie rzepki w stawie rzepkowo-udowym, a także na specyficznym treningu tych mięśni tak, aby wyrównać dysbalans. – See more at: http://www.fizjo-sport.pl/news/307/65/Bezplatny-artykul-z-fizjoterapii-Trening-kontroli-motorycznej-w-bocznym-przyparciu-rzepki-Opis-przypadku-Czesc-II-Kinetic-Control#sthash.V2yRl7X9.dpufPonownie sięgamy do opisu przypadku pacjentki ze zdiagnozowanym bocznym przyparciem rzepki. Tym razem autorzy opracowania skupiają się na ocenie mięśni odpowiedzialnych za postawę oraz za prawidłowe ustawienie rzepki w stawie rzepkowo-udowym, a także na specyficznym treningu tych mięśni tak, aby wyrównać dysbalans.Ponownie sięgamy do opisu przypadku pacjentki ze zdiagnozowanym bocznym przyparciem rzepki. Tym razem autorzy opracowania skupiają się na ocenie mięśni odpowiedzialnych za postawę oraz za prawidłowe ustawienie rzepki w stawie rzepkowo-udowym, a także na specyficznym treningu tych mięśni tak, aby wyrównać dysbalans.

[email-download download_id=”1590″ contact_form_id=”1530″]